Ανάμεσα στις τόσες φυσικές ομορφιές που υπάρχουν στο νησί του Πέλοπα, είναι φωλιασμένος σε μια ανατολική πλευρά του Ταϋγέτου , ο μικρός οικισμός με το όνομα Πικουλιάνικα.

Ποιοί δημιούργησαν πρώτοι αυτόν τον οικισμό; Με ακρίβεια δεν μπορούμε να διατυπώσουμε κάποια σίγουρη άποψη.

Η πρώτη γραπτή αναφορά γίνεται στην διαθήκη του Μυστριώτη ευπατρίδη και αγωνιστή Παναγιώτη Κρεββατά το 1820 που αναφέρει σε πολλά σημεία και τα Πικουλιάνικα.

Βέβαιο είναι πως αυτοί που επέλεξαν αυτή την εξαίσια τοποθεσία για να κατοικήσουν ήταν οπωσδήποτε μερακλήδες.

Πως να μην τους χαρακτηρίσουμε έτσι αφού σ αυτόν τον τόπο εκτάσεως ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου αναβλύζουν γάργαρα νερά σε τουλάχιστον 25 σημεία; Όταν ευδοκιμούν πολλά δέντρα της ελληνικής χλωρίδας; Από την ευλογημένη ελιά και άμπελο μέχρι την αρχόντισσα του χειμώνα αμυγδαλιά και τη νύφη της άνοιξης πορτοκαλιά ; Η άνοιξη με τα ωραία κεράσια, και μούσμουλα το καλοκαίρι με τα αχλάδια, μπουρνέλια, ζερδέλια (δαμάσκηνα) μήλα και το φθινόπωρο με τα σύκα (αρμαθερά και φαγουλάρικα) τα καρύδια τα αμύγδαλα τα κάστανα τα σούφρια (αγριομύρτιλα) και ο χειμώνας με τις πεντανόστιμες βρώσιμες κορακοελιές, με το γευστικότατο λάδι και τα ορεινά πορτοκάλια.

Τα όμορφα Πικουλιάνικα είναι τοποθετημένα σε μία μικρή γωνιά στο οικοπεδάκι που λέγεται Ελλάδα με γεωγραφικό πλάτος Β 37,090 και γεωγραφικό μήκος Α.22,25

Αυτός ο μικρός οικισμός των λίγων κατοίκων στο τέλος του 18ου αιώνα αναπτύχθηκε καθόλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα και στα μέσα του 20ου αιώνα έφθασε στο απόγειο της ανάπτυξης του με 333 κατοίκους μόνιμους στην απογραφή του 1941.

Με την άφιξη του κυβερνήτη Καποδίστρια το 1828 και την διοικητική διαίρεση της μικρής Ελλάδας σε δήμους τα Πικουλιάνικα ήταν οικισμός του Δήμου Μυστρά 1828-1834 και Σπάρτης από το 1834- 1912.

Το 1912 με τη διαίρεση των δήμων σε κοινότητες έγιναν οικισμός της κοινότητας Μυστρά από το 1998-2013 με το νόμο Καποδίστρια ήταν οικισμός του δήμου Μυστρά και από το 2014 μέχρι σήμερα είναι οικισμός του Καλλικρατικού Δήμου Σπάρτης.

Δύο στοιχεία  κάνουν αυτό το χωριουδάκι να ξεχωρίζει: η θέα και η ηλιοφάνεια. Θέα ανατολικά προς όλο τον Πάρνωνα, νότια μέχρι τη θάλασσα και βόρεια μέχρι το Αρκαδικό βουνό Μαίναλο.

Ηλιοφάνεια στο χειμερινό ηλιοστάσιο 7 ώρες και 30 λεπτά και στο θερινό 13 ώρες.